Bierzmowanie

-A A +A
Obraz: 

Teologia sakramentu Bierzmowania

W sakramencie Chrztu otrzymujemy nowe życie. Życie to zostaje umocnione przez sakrament Bierzmowania, w którym Duch Święty zstępuje na nas, podobnie jak kiedyś zstąpił na Apostołów, i doprowadza do dojrzałości cnoty i dary udzielone nam w sakramencie Chrztu św. W ten sposób Duch Święty uzdalnia nas do tego, abyśmy przez dobre życie składali świadectwo Ewangelii. Ponieważ Bierzmowanie ma umocnić łaskę uświęcającą, dlatego godnie może przyjąć ten sakrament tylko człowiek mający w duszy łaskę uświęcającą, to jest wolny od grzechu śmiertelnego.

Znak sakramentalny

Znak sakramentalny Bierzmowania stanowi włożenie ręki, namaszczenie Krzyżmem świętym i słowa: « (N.) Accipe Signaculum doni Spiritus Sancti – (Imię) Przyjmij znamię daru Ducha Świętego!». Włożenie ręki jest znakiem udzielenia Ducha Świętego dla spełnienia pewnego posłannictwa w Kościele. Namaszczenie oliwą przed walką wzmacniało ciało zapaśników. Dlatego jest ono symbolem umocnienia sił duszy do walki z nieprzyjaciele zbawienia.

Znamię rycerza chrystusowego

Biskup czyni na czole bierzmowanego znak krzyża. Jest to obraz znamienia, które Chrystus wyciska w duszy. Znamię Bierzmowania umacnia człowieka do mężnego wyznawania wiary słowem i czynem. Znamię Bierzmowania jest niezniszczalne. Dlatego nie trzeba i nie wolno przyjmować powtórnie tego sakramentu.

Szafarz Bierzmowania

W Kościele Zachodnim zwyczajnym szafarzem sakramentu Bierzmowania jest biskup. Biskup może jednak upoważnić, dla ważnej przyczyny, do szafowania tego sakramentu również kapłana. Wszyscy proboszczowie, a nawet wszyscy prezbiterzy, mogą bierzmować dzieci i dorosłych, którzy znaleźli się w niebezpieczeństwie śmierci, a nie przyjęli jeszcze tego sakramentu.

Nowy patron

Przy Bierzmowaniu chrześcijanin obiera sobie nowego patrona, który będzie jego drugim opiekunem w życiu chrześcijańskim.

Świadek Bierzmowania

Przystępującym do Bierzmowania towarzyszy świadek, który powinien mieć te same przymioty co rodzice chrzestni, a ponadto sam winien już być bierzmowany. Między bierzmowanym i świadkiem powstaje pokrewieństwo duchowe, które zobowiązuje świadka Bierzmowania do czuwania nad katolickim wychowaniem bierzmowanego. Świadek nie powinien przedstawiać do Bierzmowania więcej niż dwóch kandydatów.